ทุกบ่ายวันเสาร์เราจะเห็นผู้คนหลากหลายเพศ หลายวัย  หลายอาชีพ    บ้างก็มาเดี่ยว     บ้างก็มาคู่    หรือมาเป็นทีม และอีกหลายคนที่มากันแบบ
ครอบครัว เข้ามารวมตัวกัน ปากของเขาร่วมตะโกนก้องอย่างพร้อมเพรียง ด้วยลีลา และบทเพลงเชียร์ที่สนุกสนาน  ใบหน้าเปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม จากนั้น
เมื่อการแข่งขันจบลง เขาเหล่านั้นก็มักจะพูดคุย และทักทายกันเหมือนคนคุ้นเคย มานาน แต่ท่านอาจจะแปลกใจว่าแท้จริงแล้วเขาเหล่านั้นเพิ่งจะรู้จักกัน
ไม่มีเดือน ไม่กี่วัน แถมบางคนแทบไม่เคยเจอหน้ากันเลย นอกจากบทสนทนาในเว็บบอร์ด “ www.pla2khanongfc.com”
            แฟนคลับปลาทูคะนองก่อตั้งขึ้นมาในงานเทศกาลกินปลาทู ครั้งที่ 10 เมื่อ ปี 2550 โดยเริ่มมีการรวมกลุ่มของคนที่รักฟุตบอล และรักท้องถิ่นจน
เป็นชมรมขึ้นมา ซึ่งทุกอย่างน่าจะเป็นไปด้วยดี แต่แล้วก่อนการแข่งขัน ฟุตบอลไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก 2008 จะเริ่มขึ้น กลับมีปัญหาบางอย่าง เมื่อมีผู้ที่
ไม่เข้าใจในตัวตนคนแม่กลอง พยายามจะให้มีการเปลี่ยนฉายาของทีม จาก ปลาทูคะนอง ไปเป็น แม่กลองคะนองศึก ท่ามกลางความไม่เห็นด้วยของคน
แม่กลอง แม้กระทั่งทีมฟุตบอลก็ต้องเปลี่ยนไปใช้โลโก้ใหม่ไปเป็นกลอง แต่สำหรับกลุ่มแฟนคลับนั้น พวกเขามีความผูกพันกับปลาทู เพราะทุกคนทราบ
ดีว่าปลาทูแม่กลองคือสัญลักษณ์ที่น่าภูมิใจของจังหวัดสมุทรสงคราม พวกเขารู้ดีว่าบรรพบุรุษ และ พ่อ แม่ของเขา อาศัยปลาทูนี่แหละ หล่อเลี้ยง
ครอบครัวมานาน จนเขาเติบใหญ่ ดังนั้น พวกเขาจึงยังคงยืนยันว่าจะใช้โลโก้ และสัญลักษณ์เป็นปลาทูคะนองเช่นเดิม

          และเมื่อฤดูกาลแข่งขันเริ่มขึ้น ปัญหาต่างๆ และบางสิ่งที่มิได้คาดหมายก็เริ่มปรากฏขึ้น ไม่ว่า จะเป็นปัญหาจากกองเชียร์บางกลุ่มที่ดุดัน เผ็ดร้อน
จนบางครั้งอาจดูหยาบคาย การที่ไม่สามารถแสดงถึงสัญลักษณ์ปลาทู หรือการร้องเพลงเชียร์ที่เกี่ยวกับปลาทูได้เต็มที่ ในการเชียร์ในบ้าน และทุกครั้ง
การที่รวมกลุ่มกันเหมารถเพื่อตามไปให้กำลังใจทีมยามแข่งนอกบ้านก็ไม่ได้รับการสนับสนุนใดๆ  หลายคนเริ่มวิตกถึงอนาคตของชมรมทางออกที่ดีที่สุด
คือการรวมกลุ่มกันพูดคุย เพื่อหาทางออก และจากการที่สมาชิกหลายคนทำงานอยู่ในองค์กร ทั้งภาครัฐ และเอกชน เขาเหล่านั้นได้นำเอาหลักบริหารงาน
มาประยุกต์ใช้ โดยเริ่มจากการตั้งเป้าหมาย ว่า จะให้ทีมฟุตบอล และจังหวัดสมุทรสงครามเป็นที่รู้จักของผู้คน
           เริ่มมีการวิเคราะห็ทีม   และแฟนคลับ (SWOT)      ทั้งจุดอ่อน จุดแข็ง โอกาส และปัจจัยคุกคาม จนกลายมาเป็นวิสัยทัศน์ของชมรมที่ว่า
                                                       “สมุทรสงคราม จังหวัดไม่ใหญ่ แต่ใจเกินร้อย”
และร่วมกำหนดพันธกิจที่เหมือนสัญญาใจกันว่า “ใส่สีฟ้า เชียร์เฮฮา เชียร์ปลาทู” หลังจากนั้นยุทธศาสตร์ในการจะทำให้ถึงเป้าหมายก็ได้พลั่งพลูออกมา
ทั้งด้านการประชาสัมพันธ์ผ่านเว็บไซต์ “ www.pla2khanongfc.com” ที่พวกเขาช่วยกันทำขึ้นมา โดยไม่มีค่าใช้จ่ายใดๆนอกจากค่าเช่าพื้นที่ โดยกำหนด
เนื้อหาให้เป็นเชิงบวก มองโลกในแง่ดี ให้กำลังใจซึ่งกันและกัน จนปัจจุบันมีสมาชิกจากทั่วประเทศทั้งคนแม่กลอง ที่อยู่ทั้งในและนอกจังหวัด รวมกับคน
จากจังหวัดอื่นที่นิยมชมชอบ จำนวน เกือบพันคนแล้ว ด้านการเชียร์มุ่งเน้นที่จะสนุกสนาน เฮฮา ไม่ด่าทอ  พร้อมที่จะเป็นมิตรกับกองเชียร์ทุกทีม ดังจะ
เห็นได้จากก่อนการแข่งขันที่มักจะมีขนมไปฝากกองเชียร์ฝ่ายตรงข้ามทุกนัด  จากการทำป้ายข้างสนามที่มีข้อความเน้นถึงมิตรภาพ เช่น  
                                                                   “เวลาเชียร์ให้เต็มที่ จบแล้วเป็นพี่น้องกัน” 
          การสร้างความสัมพันธ์กันเองกับนักเตะและ สต๊าฟโค้ช โดยบ่อยครั้งที่มีการเตรียมเค้กวันเกิดให้กับผู้ที่เกิดในเดือนนั้น  แม้กระทั่งยามที่ทีม
ประสบปัญหาด้านการเงินจากการที่ผู้สนับสนุนทีมฟุตบอลลาออก เขาเหล่านั้นยังร่วมกันลงขันเพื่อเอาเงินไปจ่ายค่าอาหารให้กับนักเตะที่เขารักจำนวน
ไม่น้อย ส่วนการไปแข่งขันนอกบ้านนั้น การลงขันค่ารถ แม้ว่าจะติดลบทุกครั้ง ก็ไม่ทำให้เขาเหล่านั้นถอดใจ ทุกครั้งก่อนรถออกจะมีการพูดคุยถึง
วัตถุประสงค์และแนวทางการเชียร์โดยย้ำเน้นถึงความสนุกสนาน    ความเสมอภาค    ไม่ว่าจะรวยหรือจน เด็กหรือผู้ใหญ่ ข้าราชการหรือประชาชน
ทุกคนเท่าเทียมกันหมด การร่วมใส่เสื้อสีฟ้า การชูของที่ระลึก และอุปกรณ์การเชียร์รูปปลาทูที่หามาเอง ทุกครั้งที่มีการเชียร์ จนถึงล่าสุดมัสค็อตปลาทู
ตัวเดียวในไทย ที่ได้จากการลงขันของแฟนคลับก็เปิดตัวออกมาตอนท้ายฤดูกาลการแข่งขัน  นอกจากนี้รวมถึงการนำเอาการจัดการความรู้ (KM) มาปรับ
ใช้ในองค์กรของเขาเอง โดยมีการเปิดเวทีพูด คุย แลกเปลี่ยนเพื่อการปรับปรุง ทั้งก่อน และหลังการแข่งขัน ทุกครั้ง

จากการต่อสู้ และการรวมกลุ่มกันอย่างเป็นระบบนี่เองทำให้ปลาทูคะนอง แฟนคลับ กลายเป็นกองเชียร์ที่มีเสน่ห์ อบอุ่น น่าคบหา อีกทั้งเป็นกองเชียร์ที่มี การพัฒนาการสูงสุดในรอบปี   และผลจากกิจกรรมเหล่านี้ได้ก่อให้เกิด กระแส รักและภูมิใจในถิ่นกำเนิดของคนแม่กลองขึ้นมา ตั้งแต่ระดับเด็กประถมจนถึง ระดับผู้สูงอายุ ที่มาพบกัน จนมีคำกล่าวของบางคนในกลุ่มที่ว่า “ผมภูมิใจที่เกิด ที่สมุทรสงครราม จังหวัดที่เล็กที่สุด แต่อบอุ่นที่สุด” และเพื่อสังคมแม่กลอง ที่เขารัก นอกเหนือจากการเชียร์ฟุตบอลที่เขาหลงใหลแล้ว หลายคนเริ่มพูดถึง การร่วมทำกิจกรรมดีๆให้กับสังคม อาทิเช่น การไปเลี้ยงเด็กด้อยโอกาส การจัด กิจกรรมร่วมกับเด็กๆ  การไปปลูกป่า ฯลฯ