“ช่วยเขียนด่ากรรมการหน่อยเถอะ เราโดนบ่อยเหลือเกิน”
            ด้วยสายงานด้านข่าวกีฬาโดยตรง ทำให้ผมมักจะได้ยินเสียงบ่น ปนขอความร่วมมือจากครอบครัวปลาทู
ในทำนองนี้บ่อยมากเป็นเสียงที่สะท้อนมาจากทุกระดับ ตั้งแต่ สมศักดิ์ ศิริธรรม, “น้าฉ่วย” สมชาย ชวยบุญชุม,
นักเตะ เรื่อยมาจนถึงกองเชียร์อย่างเราๆท่านๆ
            บางทียังคิดเลยว่า การถูกผู้ตัดสินกระทำไว้เยอะ ทำให้พวกเราชักเกลียดยังกับ “ขี้”
            จวบจนล่าสุด หลังเกมที่ สมุทรสงคราม แพ้ การท่าเรือไทย ที่คลองเตย ก่อนสลายโต๋แยกย้ายกันกลับบ้าน
ก็มีเสียงฝากฝังมากอีก เพราะต๊อแต๊ กับผลงานของท่านเปา “นิติภูมิ กุลบุตร” เหลือเกิน
            “พี่ ช่วยด่ามันหนักๆหน่อยเถอะ”
            ผมตอบรับด้วยการ พยักหน้าหงึกหงักรับปาก แต่ลึกๆก็หนักใจพอสมควร
            ไม่ใช่หนักใจเพราะลูบหน้าปะจมูก หรือเกรงอกเกรงใจใคร
            แต่เป็นเพราะประเด็น “นกหวีดเบี้ยว” ได้เขียนถึงมามากมายนักต่อนัก จำไม่ได้ว่ากี่ครั้งแล้ว จนไม่รู้จะ
วิจารณ์ในทรงไหน
            บรรดาสื่อมวลชนด่าจนอ่อนอกอ่อนใจ พูดง่ายๆว่า “หมดคำด่า” เหมือนที่ พี่ๆ น้องๆ มักสามัคคีชุมนุม
สวดชยันโตในทุกนัดที่โดนเอาเปรียบ เสียงสบถ บริภาษ ก็ทำนองเดิมๆ
            คือด่ากันเท่าไหร่ มันก็ไม่เคยปรับปรุง
            เคยตั้งสมมติฐานว่า ในกรณีที่กรรมการตัดสินไม่เป็นธรรม จะมาจากสาเหตุอะไร ซึ่งก็สรุปได้ 2 ข้อใหญ่
            1.จากความตั้งใจ ไม่ว่าจะเพราะมีใบสั่งจากคนใหญ่คนโต หรือแม้แต่ความเกรงอกกรงใจทีมใหญ่ๆ
ผลกรรมเลยตกกับทีมเล็กๆอย่างปลาทูคะนอง แต่ไม่อยากคิดเลยเถิดถึงว่ารับสินบาท คาดสินบนอะไรมา อันนั้น
ดูจะเป็นข้อหาที่หนักหน่วง และไม่คิดว่าจะเลวร้ายถึงขั้นนั้น แม้ระดับโลกจะมีปรากฏให้เห็นก็ตาม
            ข้อ 1 ถือว่าบกพร่องโดยทุจริต
            2.บกพร่องโดยสุจริต กรรมการไม่มีนอกมีในอะไร แต่ไร้ฝีมือ ไม่ทันเกมจริงๆ เจอความกดดันมากๆ ก็
เป๋ออกทะเล เป่ามั่วซั่ว
            ถึงแม้จะสุจริต แต่ไม่น่าให้อภัย ผลงานห่วย ก็ไปเป่าบอล อบต.พอแล้ว อย่ามาแปดเปื้อนลีกสูงสุดของ
ประเทศ แต่ละสโมสรลงทุนกันปีละเป็นสิบล้าน
            เป็นอย่างนี้ มันก็เข้าทำนองที่ลือกันว่า กรรมการของสมาคมต้องมีเส้นสาย พวกใครพวกมัน
ใครเส้นก๋วยจั๊บ แม้เป่าแย่ ก็ได้รับการอุ้มชู หากเข้าตามตรอกออกตามประตู เผลอๆไปไกลถึงกับได้เป็นเปาฟีฟ่า
ว่ากันไปนั่น
            จะอะไรก็ตามแต่ ไม่ว่าการบกพร่อง จะมาจากข้อ 1 หรือ ข้อ 2 มันก็น่าโมโหโกรธาทั้งนั้น
            ดร.วิชิต แย้มบุญเรือง ประธานบริษัทไทยพรีเมียร์ลีก ย้ำแล้วย้ำอีกตั้งแต่ก่อนเริ่มฤดูกาลว่า มาตรฐาน
กรรมการต้องดีขึ้น ใครห่วยสั่งพักงาน ใครเป่าดี มีแจกรางวัล
            เกมเมื่อวันอาทิตย์ ที่สนามคลองเตย เป็นอีกนัดที่บอกว่าดีขึ้นจริงหรือไม่
            ผลจากความห่วยแตกของ เปานิติภูมิ ส่งผลให้อุณหภูมิในสนามร้อนฉ่า สวนทางกับฝนตกพรำตลอด
การแข่งขัน
            คือมันร้อนทั้งอารมณ์นักเตะ, อารมณ์โค้ช และแน่นอน อารมณ์กองเชียร์ ที่เดินทางมาไกลโข บางที
ก็พาลพาโลไปถึงโฆษกสนาม “พี่แป๊ะ” ไพโรจน์ กิ่งแก้ว
            เสียงด่าทอแบบฮาร์ดคอร์ดังต่อเนื่อง ซึ่งที่จริงก็เหมาะสม แต่ก็หวั่นว่าจะเลยเถิด
            อารมณ์ร่วมแห่งความหงุดหงิด เป็นเชื้อเพลิงให้ยิ่งโมโหกันมากขึ้น และห่วงว่าจะลุกลาม  

มั่นใจว่า พวกเราไม่ทำขนาดที่ ประคองสุข กั้วมาลา เคยโดนสหบาทา ทว่าอย่าลืมว่าบางทีหากล้ำเส้นเกินไปก็ ส่งผลเสีย             อย่างเช่นการขว้างปาสิ่งของลงสนาม มีบทลงโทษ ระบุชัดเจน ตัดแต้ม ปรับเงินอะไรก็ว่ากันไป ฤดูกาลที่แล้ว ก็เคยถูกส่งหนังสือเตือน             การจะควบคุมคนหมู่มากไม่ใช่เรื่องง่าย ก็คงต้อง ให้คนข้างๆสะกิด คอยห้ามปราม กันสักนิด ซึ่งจริงๆแล้ว ก็มีการพูดเรื่องนี้ตลอด             หรือแม้แต่การด่า หากอยู่ในระดับที่เหมาะสม ผมว่าก็น่ารักดีนะ อย่าให้ถึงกับขุดโคตรเหง้าศักราช หรือ ไม่ไล่ ไม่ดับไฟ เราไม่เลิก             รู้ๆอยู่ว่า ความรุนแรงมันก็เริ่มจากกรรมการ นั่นแหละ ถ้าเป่าดีใครจะมาคอยบ่นตลอด เพราะหลายนัด ที่ยุติธรรมก็ปรบมือให้             แต่สำหรับเกมที่โดนโกง บางทีก็ต้องทำใจ และ ระงับอารมณ์ไว้สักนิดครับ